سيد مرتضى مجتهدى سيستانى (مترجم: ظريف)

122

منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى)

يا سَيِّدي أَعْطِني سُؤْلي ، سَيِّدي ارْحَمْ لغزش‌ها ؛ اى سرور من ؛ خواسته‌ام را عطا كن ، مولاى من ؛ بَدَنِيَ الضَّعيفَ ، وَجِلْدِيَ الرَّقيقَ ، الَّذي لاقُوَّةَ لَهُ به بدن ناتوان من و پوست نازكم كه تاب عَلى حَرِّ النَّارِ . يا سَيِّدِي ارْحَمْني ، فَإِنّي عَبْدُكَ سوزندگى آتش را ندارند رحم كن . اى سرور من ؛ به من رحم كن كه من بندهء تو وَابْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ أَمَتِكَ ، بَيْنَ يَدَيْكَ وَفي قَبْضَتِكَ ، و پسر بندهء تو و فرزند كنيز توأم ، در پيشگاه تو و در قبضهء قدرت تو هستم ، لا طاقَةَ لي بِالْخُرُوجِ مِنْ سُلْطانِكَ ، سَيِّدي وَكَيْفَ هرگز توانائى خارج شدن از سلطنت تو را ندارم ، مولاى من ؛ و چگونه مىتوانم لي بِالنَّجاةِ وَلاتُصابُ إِلّا لَدَيْكَ ، وَكَيْفَ لي بِالرَّحْمَةِ نجات پيدا كنم در حالى كه جز با عنايت تو به آن راه پيدا نمىكنم ، و چگونه به رحمت نائل گردم وَلاتُصابُ إِلّا مِنْ عِنْدِكَ . يا إِلهَ الْأَنْبِياءِ ، وَوَلِيَّ در حالى كه جز از ناحيهء تو به آن نمىتوان رسيد . اى معبود پيامبران ؛ و سرپرست الْأَتْقِياءِ ، وَبَديعَ مَنْ بَدَءَ الْكَرامَةَ ، إِلَيْكَ قَصَدْتُ ، پرهيزكاران ؛ و پديدآورندهء آنكه به كرامت و بزرگوارى آغاز نموده ؛ آهنگ كوى تو نمودم ، وَبِكَ أَنْزَلْتُ حاجَتي ، وَإِلَيْكَ شَكَوْتُ إِسْرافي عَلى و حاجتم را به تو عرضه داشتم ، و به پيشگاه تو نسبت به زياده‌روى كه بر نَفْسي ، وَبِكَ أَسْتَغيثُ ، فَأَغِثْني وَأَنْقِذْني بِرَحْمَتِكَ خود كرده‌ام شكوه آوردم ، و به تو استغاثه مىكنم ، پس به فريادم برس و از مِمَّا اجْتَرَأْتُ عَلَيْكَ . يا سَيِّدي ، يا وَيْلَتى ، أَيْنَ أَهْرَبُ آنچه بر تو جرأت نمودم به رحمت خويش مرا رهائى بخش ، اى سرور من ؛ واى بر من ؛ كجا بگريزم مِمَّنِ الْخَلايِقُ كُلُّهُمْ في قَبْضَتِهِ ، وَالنَّواصي كُلُّها از كسى كه همهء موجودات در حيطهء قدرت او هستند ، و زمام همگى در بِيَدِهِ ، يا سَيِّدي مِنْكَ هَرَبْتُ إِلَيْكَ ، وَوَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيْكَ اختيار او است ، اى مولاى من ؛ از تو به سوى خودت مىگريزم ، و در پيشگاهت زارىكنان با مُتَضَرِّعاً إِلَيْكَ راجِياً لِما لَدَيْكَ . يا إِلهي وَسَيِّدي خوارى و سرافكندگى ايستاده‌ام ، و به آنچه در خزانهء تو است اميدوارم . اى خداى من و سرور من ؛ حاجَتي حاجَتِيَ الَّتي إِنْ أَعْطَيْتَنيها لَمْ يَضُرَّني ما حاجت من ، حاجتى است كه اگر آن را مرحمت كنى آنچه را كه ندهى ضرر نمىزند ،